วันศุกร์ที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

อยู่เหงาๆ เราไปเที่ยว - เที่ยวอินเดีย Mamallapuram, Tamil Nadu, India มามาละปุรัม รัฐทมิฬนาดู ประเทศอินเดีย ตอนที่ 1 - รถเมล์ที่อินเดีย

บล็อกซีรี่ส์นี้ เราจะพาบินลัดฟ้า ไปยัง แดน ชมพูทวีป กันทีเดียว น้ะจ้ะ

หลังจากที่เคยพาไป Virginia Beach, VA มาแล้ว



บล็อกโพสนี้ ขอข้าม การเล่าเรื่องราวของ บ้านเมืองอินเดีย และชีวิตความเป็นอยู่ ไปก่อนน้ะจ้ะ เพราะ เราจะแอบกั๊กไปโม้ในบล็อกโพสต่อไป ที่พูดถึง นครเชนไน ที่มีแพลนว่าจะเขียนเร็วๆนี้จ้า

อันที่จริง ทริปนี้ เราพักกันที่ เมือง เจนไน ( chennai, india ) ประเทศอินเดีย
แต่เนื่องจาก คำโฆษณาที่เขียนไว้ในหนังสือ, คำแนะนำของเพื่อนที่มีบ้านเกิดเมืองนอนอยู่ที่นั่น, และคำแนะนำของคนที่นั่นเอง ทำให้เราต้องออกไปแรดที่ มามาลาบุรัม ( Mamallapuram )

เสียงลือเสียงเล่าอ้างมาว่า เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวอย่างรุนแรง แต่ห่างจากนคร เจนไน ต้องนั่งรถออกไป

#เราเอง ก็ออกไปหาทัวร์จนได้มาจนได้

เริ่มกันเลยน้ะจ้ะ

ทริปนี้เกิดขึ้นมาจากวันหยุด long weekend ที่อินเดียจ้า วันเสาร์ที่ 5 วันอาทิตย์ที่ 6 และ วันจันทร์ที่ 7 พฤศจิกายน เป็นวันหยุดราชการของอินเดีย ที่ชื่อว่าวัน Id-ul-Zuha

ซึ่งการนอนเฉาๆอยู่ในโรงแรม ก็ไม่ใช่ปกติวิสัยของเราๆในการไปเยือนต่างประเทศอยู่แล้ว ใช่มะ

วันเสาร์ที่ 5 เขานัดกันว่าจะออกไปเที่ยวห้างในตอนบ่ายๆ
ดังนั้น ตอนหลังอาหารเช้า ก็เลยว่าง เลยคิดว่าจะหาโอกาส "นั่งรถเมล์" ไป TTDC ซึ่งเป็นศูนย์การท่องเที่ยวของรัฐ Tamil Nadu ( อินเดีย แบ่งเป็น รัฐๆ Tamil Nadu เป็นรัฐตอนใต้ มีเมือง เจนไน, มามาลัลปุรัม เป็นต้น )

จะพูดถึงรถเมล์นิดนึง

รถเมล์อินเดียนี่ได้ยินกิตติศัพท์มานาน แล้ว อยากถ่ายรูปปลากรอบมาเหมือนกัน แต่หาโอกาสไม่ได้
ลองไปหาจากอากู๋ดูน้ะจ้ะ
อธิบาย : ช่วง rush hour คนจะแน่นม๊ากกก จนกระทั่งว่าห้อยออกมาข้างนอกเลย สมแล้วที่เป็นประเทศที่มีประชากรอยู่กันหนาแน่นที่สุดในโลกจ้า
( แอบไปดูรูปจากอากู๋มา แบบว่าปีนกันไปอยู่บนหลังคา นั่นเกินจริงไปหน่อยน้ะจ้ะ อาจจะมีที่เมืองอื่น แต่เมืองนี้ แค่โหนออกมานอกประตู เฉยๆ แต่ข้างในคนแน่นจริง! )

จนอยากจะหาโอกาสไปนั่งสักทีหนึ่งน้ะจ้ะ -- เด๋วจะหาว่ามาไม่ถึงอินเดีย 555

อันที่จริง อยากจะนั่งมาตั้งแต่วันแรกที่ไปถึงเลยอ้ะ แต่ว่าบังเอิญวันนั้นหลงทิศ เลยพลาดโอกาส



แต่คราวนี้ไม่พลาดแล้วจ้า

หลักฐานจ้ะ ตั๋วรถเมล์ จากอินเดีย

การเดินทางโดยรถเมล์ เป็นการเดินทางที่ถูกแสนถูก (ดูจากราคาตั๋วในรูป 3 รูปี กับ 5 รูปี เท่านั้นเอง) ขณะที่การเดินทางโดย รถ auto (สามล้อ) บ้านเขา เขาคิดราคาตีหัวเราไปถึง 50-70 รูปี (อัตราแลกเปลี่ยนตอนที่แลกเงินซื้อ repee = 0.625 บาทไทยจ่ะ) ถ้านั่งกันหลายคน หารออกมาก ก็ประมาณ 20 รูปี ต่อเที่ยวในระยะทางไม่ไกลจ้ะ


รถเมล์บ้านเขาก็เหมือนรถเมล์บ้านเรานี่แหละ ที่เห็นๆก็มีแต่รถใหญ่นะ
บางคันก็พ่วงสองตู้ แต่ว่าไม่มีแอร์น่ะ

มีที่นั่งสองข้าง แล้วก็มีที่นั่งที่หนึ่งที่หันประหลาดกว่าชาวบ้าน ข้างหลังรถ เป็นที่นั่งของกระเป๋ารถเมล์จ้า


เนื่องจากเรารู้ว่าวันนี้เป็นวันหยุดน้ะจ้ะ รถเลยคนไม่เยอะมาก ไม่ต้องขึ้นไปเบียด มีที่ยืนสบายๆ :)
รู้สึกว่า เขาจะแบ่งฟากนั่ง ชายหญิง แต่ #เราเอง ก็ไม่ได้นั่งหรอกน้ะจ้ะ กลัวนั่งเลยป้าย


พอขึ้นไป กระเป๋าแม่มก็ถามว่า จะไปลงไหน
ด้วย sense ที่ว่า คนอินเดีย แม่มต้องไม่รู้จัก TTDC แน่นอน
แต่อันนี้เราเตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว เลยบอกว่า ไปห้าง Spencer เพราะว่า ห้าง Spencer อยู่ทางเดียวกัน


ซึ่งก็ได้ผล เขาคิดเรา 3 รูปี

พอผ่านห้าง Spencer เราก็เนียนๆ ทำเป็นมองไม่เห็นห้างแล้ว นั่งเลยป้ายไป

นั่งไปสักพัก ปรากฏว่า กระเป๋าดันทัก

ก็พยายามอธิบายนะ ว่า ไม่ได้อยากจะลง Spencer อยากไป Tamil Nadu Tourism Center ( TTDC )
ตามคาด กระเป๋าแม่มไม่รู้จัก
ขนาดคนนั่งที่ช่วยพูดแม่มก็งง
กุว่าแล้ว
ขนาดคนไทยยังไม่รู้ว่า การท่องเที่ยวไทย ออฟฟิต แม่มตั้งอยู่ตรงไหนเลย นับประสาอะไร




ขนาดพยายามอธิบายว่า ใกล้ สถานที่ราชการใหม่ ( New Tamil Nadu Legisiative Assembly )
ที่เราวางเป็น plan B ที่คิดว่า น่าจะเป็นสถานที่ที่น่าจะรู้จัก

มั๊นก็ยังไม่เข้าใจ

คุยไปคุยมา กระเป๋า บอกให้ลง
เราก็พยายามถ่วงๆ เวลาไว้ เพราะดูจากระยะทาง จากห้าง Spencer ไปยัง TTDC มันไม่ไกล
สุดท้ายก็ลง
ดีที่กุบอกห้าง Spencer ไปแต่แรก ไม่งั้น มันคงไล่ลงตั้งแต่แรกๆ



ก็โซซัดโซเซ ไปหาตึกติดแอร์แถวนั้น ออฟฟิตอะไรก็ไม่รู้ล่ะ เข้าไปถามเขา
นึกว่า สำเนียงไม่ได้ กระเป๋าฟังไม่รู้เรื่อง
คราวนี้ เอาหนังสือไปกางเลยฮะ บอกว่าจะไป TTDC อะ ไกลไม๊
ส่งตัวหนังสือไปทั้ง TTDC และ New Tamil Nadu Legisiative Assembly เลย

พนักงาน สาว งง ครับ = =! เลยโยนขี้ไปให้ไปถามอีกเคาท์เตอร์นึง ซึ่งเป็น ผช
ถาม TTDC งง พอถาม New Tamil Nadu Legisiative Assembly
เขา บอกว่ามีสองอันไม่แน่ใจว่าอันไหน อันนึงใกล้ๆ นี้ แล้วก็อีกอันนึงไกลไปหน่อย บอกให้นั่ง auto ไป กำชับแน่นหนาว่าราคาไม่เกิน 50 รูปี ถ้าเกินอย่าไป



เลยบอกเขาไปว่า จะลองเช็คอันใกล้ดูก่อน
เดินไปนิดนึงก็เจอ สิ่งปลูกสร้างอลังการงานสร้างมากๆ
แต่ไม่โด่งดังในหมู่คนอินเดียอย่างแรง พูดไปไม่มีใครรู้จัก = =

โชคดีที่อันใกล้ใช่ เลยเดินนิดเดียว




พอถามโน่นนี่เสร็จ ขากลับ บอกไป Spencer เหมือนกัน
เพราะว่า บอกชื่อโรงแรมไป มีหวัง ไม่รู้เรื่องกันอีก
address โรงแรมในนามบัตรแม่ม ก็บอกชัดมาก มีบ้านเลขที่ แล้วก็ถนน
ซึ่งถนน ก็คือ ถนน ที่รถเมล์วิ่งทั้งสาย น้ะจ้ะ บอกชื่อถนนก็ได้ ชื่อถนน คือ ถนน Anna Salai

ลองนึกภาพ รถเมล์ กำลังวิ่งอยู่บน ถนน Anna Salai
แล้วมีคนบอกว่า จะไปลง บ้านเลขที่นี้ ที่อยู่บน ถนน Anna Salai ( ถนนเดียวกัน )
ไม่ถีบให้ก็บุญแล้วน้ะจ้ะ


ซึ่งในตอนหลัง เราเองก็อุตส่าห์ หาจุดสนใจ อย่างเช่น สถานทูตเมกา ( U.S. Embassy ) ไปบอกรถ auto ที่จ้าง ปรากฏว่า ไม่รู้จักอีก เวงกรำจริงๆ


พอรถวิ่งผ่านห้าง Spencer ลุ้นๆว่าให้ผ่านไฟแดงไป
แม่มติดไฟแดงซะได้
สังหรณ์แปลกๆ

ดันเจอพลเมืองดี !
พลเมืองดีทักฮะ เขา บังเอิญได้ยินว่า เราบอกว่าจะลงห้าง Spencer
บอกว่าให้ลงแล้วเดินย้อนกลับไป ก็จะถึงห้าง Spencer


ลงก็ลงว่ะ ขี้เกียจต่อล้อต่อเถียง ยังดีที่เดินไม่ไกลก็ถึงที่พัก

จบทริปรถเมล์เพียงเท่านี้ เอวัง ..

ต่อตอนต่อไปจ้ะ
อยู่เหงาๆ เราไปเที่ยว - เที่ยวอินเดีย Mamallapuram, Tamil Nadu, India มามาละปุรัม รัฐทมิฬนาดู ประเทศอินเดีย ตอนที่ 2 - TTDC ( Tamil Nadu Tourism Center )

3 ความคิดเห็น:

blossom กล่าวว่า...

ภาพปลากรอบน้อยจังค่า

dsin กล่าวว่า...

ตอนต่อไปสิ อันนี้แค่อินโทรเฉยๆ

dsin กล่าวว่า...
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...